مطلع شعرهای کلاس پروین اعتصامی

1) به هنرکوش: عاقل از کار بزرگی طلبید/ تکیه بر بیهده گفتار نداشت

2) هشداری چند: سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چند/ ماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

3) آرزوها 1: ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن/ دل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن

4) آئین آیینه: وقت سحر به آینه ای گفت شانه ای/ کاوخ فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست

5) بام شکسته: بادی وزید و خانۀ خُردی خراب کرد/ بشکست بامکی و فرو ریخت بر سری

6) جامۀ عرفان: به درویشی بزرگی جامه ای داد/ که این خُلقان بنه کز دوشت افتاد

7) دزد و قاضی: برد دزدی را سوی قاضی عَسس/ خلق بسیاری روان از پیش و پس

8) عمر گل: سحرگه غنچه ای در طرف گلزار/ ز نخوت بر گلی خندید بسیار

9) گرگ و سگ: پیام داد سگ گلّه را شبی گرگی/ که صبحدم بره بفرست میهمان دارم

10) نوروز: سپیده دم نسیمی روح پرور/ وزید و کرد گیتی را مُعَنبَر

11) دکّان ریا: اینچنین خواندم که روزی روبهی/ پایبند تلّه گشت اندر رهی

12) کوته نظر: شمع بگریست گه سوز و گداز/ کز چه پروانه ز من بیخبر است

13) بازی زندگی: عدسی وقت پختن از ماشی/ روی پیچید و گفت این چه کسی است

14) رنج نخست: خَلید خار درشتی به پای طفلی خُرد/ به هم برآمد و از پویه بازماند و گریست

15) دیوانه و زنجیر: گفت با زنجیر در زندان شبی دیوانه ای/ عاقلان پیداست کز دیوانگان ترسیده اند

 

 

/ 0 نظر / 12 بازدید